Column Januari: Een mooi eind van 2017, het beste voor 2018

  • 9 januari 2018

Beste sportvrienden,

Graag wil ik van de gelegenheid gebruik maken om in het algemeen iedereen een voorspoedig, sportief en gezond 2018 toe te wensen. In het bijzonder een tweetal personen die in eerste instantie jaren als speler actief zijn geweest op het sportieve vlak, daarna als vrijwilliger zeer nuttige bijdragen hebben geleverd aan het voortbestaan van Geertruidse Boys of dit nog steeds doen.

Jo Lardinois is een van deze twee personen die na zijn actieve voetbalcarrière jarenlang zijn vrijwillige diensten heeft geleverd als scheidsrechter van voornamelijk het 3e elftal. Er kon vrijwel altijd op hem gerekend worden waarbij we vaak genoten hebben van de wijze waarop hij de wedstrijden in zijn eigen typische stijl meestal tot een goed einde wist te brengen. Nadat hij een paar jaar geleden hiermee is gestopt trof hem enige tijd geleden een ernstige ziekte. Talloze poliklinische ziekenhuis-bezoeken, ziekenhuisopnames en zware behandelingen hebben zijn leven overhoop gehaald. Op dit moment is hij thuis aan het revalideren van de laatste ingrijpende behandeling waarbij de tijd zal leren of dit hem weer op de been zal helpen.

De tweede persoon is Lambert Alberts die net als Jo Lardinois de nodige jaren als voetballer actief is geweest voor Geertruidse Boys, die overigens alleen af te stoppen was met middelen die hij zelf ook hanteerde : betonnen aanpak. Ik heb zelf nog wel eens tegen hem gespeeld en moest dan ook alles uit de kast halen om hem te bedwingen, hetgeen nog wel aardig lukte (mag U bij hem navragen).

Na zijn actieve voetbal-carrière is hij in een latere fase bereid gevonden om wekelijks de velden op te maken voor de competitie-wedstrijden van diverse elftallen. Dit doet hij nu al jaren lang tot volle tevredenheid van alles en iedereen : hij staat er iedere week in weer en wind en draagt zorg voor een uitstekende staat en de belijning van de velden. Echter ook hem heeft enige tijd geleden het noodlot getroffen op het moment dat zijn echtgenote ernstig ziek is geworden. Ook hier hetzelfde verhaal : vele ziekenhuis-bezoeken, opnames en zware behandelingen hebben een wissel getrokken op het dagelijks leven. Lambert fungeert daarbij ook nog als mantelzorger voor zijn vrouw hetgeen niet onderschat moet worden. Desondanks staat hij nog steeds wekelijks op de velden om zijn diensten te verlenen, waarvoor respect.

Ik denk dat ik uit naam spreek van allen die deze beide personen een warm hart toedragen. Derhalve een zeer voorspoedig en vooral gezond 2018 toegewenst van ons allemaal ! We hopen dat het allemaal weer enigszins op zijn pootjes terecht komt !

Vervolgens wil ik met U nog eens terugblikken op het WK handbal 2017 voor dames in Magdenburg (Duitsland). Ik ben geen uitgesproken handbal-fan maar heb desondanks de wedstrijden van Oranje gevolgd vanaf de 1/8 finales. In deze 1/8 finales op 11 december 2017 trof Oranje als tegenstander Japan, waarmee ze uitzonderlijk veel moeite hebben gehad. Dat was ook de verdienste van de Japanse dames die klein, snel, taai en zeer gedisciplineerd zijn. De Japanse tactiek was erop gericht om de tegenaanval van Oranje te ontregelen, hetgeen aardig lukte. Over het algemeen worden de goals gescoord door het midden of vanaf de zijkanten waarbij via een sprongtechniek de bal over de verdediging of door de benen van de keeper wordt gespeeld. Vanwege hun geringe lengte deden de Japanse dames dit echter anders en scoorden dan vaak onder de armen door of op heuphoogte waarop de Oranje-dames geen afdoende antwoord hadden. Uiteindelijk won Oranje toch met 26-24, maar het was een benauwde overwinning.

Op 13 december 2017 was Tsjechië de tegenstander van Oranje in de ¼ finales. In deze wedstrijd kwam Oranje beter voor de dag dan tegen Japan waarbij waarschijnlijk lering was getrokken uit de moeizame wedstrijd tegen de Japanners. Daarbij werd duidelijk dat de verdediging – met uitzondering van de keeper Tess Wester – niet het sterkste punt is van Oranje. Desondanks een goede overwinning van 30-26 en verdiend naar de ½ finale.

In de ½ finale op 15 december 2017 was de tegenstander Noorwegen, de gewezen wereldkampioen van het vorige WK. Duidelijk een maatje te groot werd Oranje op kracht en inzet door Noorwegen aan de kant gezet met 23-32. Op dat moment niet in staat om het Noorwegen echt lastig te maken, hetgeen gelaten werd geaccepteerd. Ze bleven er ondanks alles voor gaan.

De troostfinale op 17 december 2017 leek dan een formaliteit maar niets was minder waar. Ze gingen er weer vol tegenaan en met goed spel werd verdiend van Zweden gewonnen met 24-21. Aan niets was te merken dat Oranje in de vorige wedstrijd afgedroogd was door Noorwegen, de ploeg was gedreven en gemotiveerd. Dat tekent toch dit elftal.

Enkele speelsters die er boven uitstaken : keeper Tess Wester (wat een beest), en de spelers Lois Abbingh (topscoorder Oranje), Angela Malestein (voor handbalnormen klein van stuk maar met een geweldige sprongkracht uitstekend op dreef en vaak scorend vanaf de zijkanten), Estevana Polman (houdt de Vaart erin) en Nycke Groot (sterk en makkelijk scorend).

Ondanks het feit dat handbal een keiharde sport is kunnen wij voetballiefhebbers hiervan nog wel het een en ander leren. De Oranje-dames etaleerden een hoge mate van motivatie en inzet zonder gezeur over een duw hier of een klap daar, dat wordt allemaal zonder meer geaccepteerd. Daarnaast een behoorlijk incasseringsvermogen en niet te beroerd om ook uit te delen. Respect en waardering is hier op z’n plaats waar het gaat om relativeren en weer opladen, acceptatie van tegenvallers en foute arbitrale beslissingen is bewonderenswaardig. En ze zien er altijd even mooi en verzorgd uit, het oog mag ook wat hebben en krijgt dat ook !

No Replies to "Column Januari: Een mooi eind van 2017, het beste voor 2018"


    Got something to say?

    Some html is OK