In Memoriam

  • 4 oktober 2020

Dit is geen mooie aanhef om een column mee te beginnen en dus nog moeilijker om er toch een te schrijven.

Want we stellen ons dan de volgende vraag ‘waarom?’

Waarom Huub? Alleen maar respect en waardering als je ons zo allemaal plotseling ontvallen bent, je echtgenote Loes, je dochter kim, schoonzoon Roel en kleinkinderen Noa en Sem en in gedachtenis Linda.

Zijn vader was één van de grondleggers van onze vereniging, bestuurslid en tijdens zijn actieve periode begenadigd  keeper voor de boys. Toen ons voetbalveld nog achter de huidige Nieuwe Hofstraat gesitueerd was, geen kleedlokalen of kantine, kon er bij jullie thuis gewassen worden aan een teiltje.

Samen met je vader was jij de grote drijfveer achter de bouw van de huidige accommodatie, gebouwd uit 2 Wilma containers. Huub in navolging van zijn vader ook bestuurslid, niet gehinderd om kritische vragen te stellen, toen ik in het bestuur kwam.

Zelf was Huub een begenadigd voetballer. Hij had zeker hogerop kunnen voetballen maar het was niet alleen het rode bloed wat door jou aderen ging. Bij jou was het gemend met onze groen/witte clubkleuren.

Je was een trouwe supporter van de boys, maar je voetbalhart ging ook uit naar wedstrijden in de regio als het ergens om ging. Meestal was je ook daar op de hoogte van de inside informatie. Bij de club laat je een leegte achter maar ook bij ons veteranenteam. Al nam je de laatste jaren niet meer actief deel, maar je was er altijd. Hadden we geen scheidsrechter bij uitwedstrijden, jij nam dan de honneurs waar.

Maar we nemen met pijn in ons hart afscheid van je..

‘de hoeveelheid aan stenen die je in je handen gehad hebt, zullen evenredig zijn met de balcontacten die je voor de boys hebt gehad’

Rust zacht Huub,

                                                                                   De columnist Tom.

No Replies to "In Memoriam"


    Got something to say?

    Some html is OK